In veel organisaties heerst een angstcultuur, zeker als het over nieuwe ideeën gaat. Verlammend.
Kern van het probleem lijkt te zijn dat innovatie niet alleen over winst (voor de organisatie / voor de winnaars) gaat maar ook over verlies (van het bekende, vertrouwde, voor de verliezers) Is er in die nieuwe werkelijkheid ook plaats voor mij. Is het daar een beetje leuk?
Zie verder het verhaal dat Arie de Geus hield op deze SDO.
Techneuten spelen vol overgave met een model van een booreiland, proberen uit bij welke kracht van wind en golven het nog net houdt en wanneer het ten onder gaat. Met luid geschater. Want het is maar een model, maar o wat leren we er veel van. Kinderen spelen met poppen en beren en doen daar de wreedste dingen mee, waarvan ze wel weten dat ze dat niet met hun broertje mogen doen.
Een computersimulatie is tegenwoordig goed bruikbaar als representatie van de organisationele werkelijkheid. Piloten en stuurlui van zeeschepen oefenen al tijden met een computergestuurde simulator. Onlangs zag ik nog een stuurman-in-opleiding met een fregat op topsnelheid op de Tower Bridge af varen. Gaat hij wel of niet op tijd open? Yes, heb ik dat even goed ingeschat?
Het mooiste is om een managementteam zelf de simulatie te laten maken: vraag ze zelf hoe de oorzaak-gevolgrelaties in hun organisatie liggen, wat belangrijke omstandigheden zijn, etc., en bouw een model waarmee ze naar hartelust besluiten kunnen oefenen. Onder luid gejuich gaat de organisatie failliet.
Er is software verkrijgbaar waarmee je dit soort simulaties kunt maken.
Overigens kan het ook zonder een levensechte simulatie. Het begrip "managerial teddybear" wordt geïntroduceerd. Die kan allerlei vormen aannemen. Een consultant die goed kan luisteren en simpele vragen kan stellen. Of werkelijk een teddybeer waar je tegenaan kunt praten. Hardop denken, woorden vinden bij een vaag idee. Hardop uitgesproken, worden angsten beheersbaar en is de toekomst gewoon.
Wat kan je verder doen als topmanagement om het spelen te bevorderen? Misschien een gevoel van veiligheid geven: Code of conduct: Ik laat ze niet vallen.
Wie kan met zo'n voorstel voor een al dan niet technologische teddybeer komen, in de organisatie die bevangen is door angst? Je moet wel een positie hebben. Aan de top zitten, of een erkende rol als adviseur.
Het gesprek was inspirerend, het opende nieuwe perspectieven waarmee we ook praktisch aan de slag kunnen.
Bedankt, deelnemers!